مکه ،کربلا

چه رمزی بین مكه و كربلاست و چه رازی بین ذیحجه و محرم. مگر حج حسین ـ علیه السلام ـ چه حجی است كه سعی آن در مكه و صفای آن در كربلاست مگر احرام حسین ـ علیه السلام ـ چه احرامی است كه سفیدی اش باید به خون سرخ نقش ببندد چرا این خلیل الله به جای یك قربانی , هفتاد و دو اسماعیل به قربانگاه می برد ! چرا در كاروان حسین علیه السلام ـ و با این مرد بزرگ , حاجی های كوچك حركت می كنند ! چرا حج حسین علیه السلام در محرم تمام می شود !
چون حج حسین ـ علیه السلام ـ زیارت خداست نه خانه خدا. استطاعت حج حسین علیه السلام ـ جان پاك است نه صرف داشتن مال پاك , زاد و توشه عشق می خواهد. شرط حج حسین علیه السلام ـ عدم وجود ترس از خطر و ضرر بر جان و مال و آبرو نیست كه شرطش خطر كردن و خون دادن است .سردادن و سر گرفتن است . جسم دادن و جان گرفتن است.

آری ; محرم , ذیحجه حسین علیه السلام است و كربلا میقات عمره ایثار ورسیدن به تمتع شیرین شهادت . حسین علیه السلام ـ بین كعبه و كربلا با خون سرخ خود خط زیبای عشق كشید و به اهل دل نشان داد كه حج جسم آنجا وحج جان اینجاست و این حج سرخ است كه دل را روشن تر از سفیدی احرام می كند.حج حسین علیه السلام طهارت با وضوی خون و طواف توحید است و هر قدم او و كاروان او شبوطی شهودانگیز می باشد كه با لبیك سرخ همراه است . حاجیان قافله قدوسی حسین ـ علیه السلام ـ چون امیر الحاج عاشق خود , سعی بین صفای سوختن و مروه معرفت و محبت می كنند تقصیر حج حسینی , دست و پا بخشیدن است و حاجیان این حج كربلایی به جای حلق سر , سر دادند و نمازشان را پشت مقام ابراهیم عرفان خواندند تا هر یك خلیل الله شوند.
استلام در حج حسینی بر حجرالاسود زمین و زندگی نیست كه بر حجرالابیض بهشت و بندگی است كربلای حسین ـ علیه السلام ـ خود عرفات عرفان است و مشعر شعور. محرم این حج تمام دنیا را بر خویش حرام كرده است . حاجیان این كاروان به جای « طواف النسا » , « طواف السما » نمودند. و هفتم تا دهم شبهای محرم برای آنان « سیمای تشریق » بود كه ماه معرفت دوست به صورت كامل در آسمان دلشان درخشید آنها از منای منیت به درآمده وبه جای سنگ , شیطان و شیطان صفتان را رمی جمرات كردند و هر كدام خالصانه اسماعیل جسم را با دست ابراهیم روح به قربانگاه عشق بردند و این گونه از احرام جسم خارج شدند ودیدار جمال دوست بر آنان حلال شد.
آری ! حسین علیه السلام حجی نمود كه به جای حاجی شدن , كعبه شد. كعبه ای كه هنوز دلهای عاشق به شوق طواف او پر می گیرند و به جای هفت بار , همه عمر خود را برای طواف او در حركتند كه طواف حسین علیه السلام تمامی ندارد. چون راه عشق بی پایان است