بیا یک صفحه بردار.یک میلیون نقطه روی آن بکش.شوخی نمی کنم؛ تو بیا امتحان کن ببین همین یک میلیون نقطه ی کوچولو، چقدر از وقت تو می گیرد.حتی اگر خیلی سریع بخواهی این نقاط را رسم کنی،باز هم دست کم،90 ساعت(!) وقت مبارک را می گیرد. 90 ساعت کم است؟

حالا بیا تا یک میلیارد بشمر.تقریباٌ هر ثانیه،یک عدد را می توانی بگویی و بنابراین،اگر بخواهی تا یک میلیارد بشمری، 31 سال زمان نیاز داری؛ 31 سال کم است؟

حالا بیا تعداد کهکشان های کشف شده را با این اعداد مقایسه کن. نگفتم بیا ستاره ها را بشمار؛نه! کهکشان ها را بشمار.این احتمالاٌ راحت تر از ستاره هاست. تعداد کهکشان های کشف شده تا به امروز، بیش از120 هزار میلیارد است. یعنی:000/000/000/000/120... خب! به نظر تو شمارش این مقدار از کهکشان ها چقدر از عمرت را می گیرد؟ خیلی خیلی زیاد تر از آنچه فکرش را بکنی... .

نمی خواهم در اعداد غرقه ات بکنم.فقط می خواهم عظمت«هستی» را برایت کمی مملوس کنم.تازه همه ی این ها در باره ی آسمان اول است .از امام صادق (ع) پرسیدند که آسمان دوم چقدر بزرگتر از آسمان اول است.فرمود:«مثل یک حلقه انگشتر در میان بیابانی وسیع...».

و تازه این ها همه،عالم ماده است؛عالم ملکوت را هم بگذار کنار. و حالا«جهان هستی» را در ذهنت بیاور. ببین این ذات خدایی که ما در همه ی این سال های مدرسه،به عنوان وجودی بی نهایت می شناختیم،کجای این همه عدد است. ما فوق همه ی همه ی همه ی این هاست.

قرآن می گوید که خدا برتمام این «جهان هستی» مسلط است و هیچ چیزی دور از علم خدا نیست. هر برگی که می افتد...هر صورتی که بلند میشود...هر  حرکتی که شکل می گیرد؛ در نهان خاک یا در آسمان بالا... حالات مردگان در برزخ و هم زمان وضعیت یک نوزاد در حال تولد.

خدا از غم های تو آگاه است. از تردید هایت... از جمیع احساساتی که در تو جمع است.... خدا،همه ی تو را میبیند رفیق!

                                                                                                              سوره ی انعام،آیه ی59

 




برچسب ها :
خدا ,  الله اعلم ,  بزرگی ,  کهکشان ,  دنیای ماده ,  برزخ ,  قیامت ,  و... ,