بسم الله الرحمن الرحیم

نگاهم به گلدان سفالی بزرگ گوشه ی اتاق افتاد.پر بود از گل های مصنوعی؛مخصوصا رز های نیمه باز که رنگشان شبیه رز های خشک شده ی هلندی بود.

خیلی قشنگ؛ولی مصنوعی! نگاهم را گرداندم آن طرف اتاق.یک گلدان سفالی کهنه با یک گیاه ساده با برگ های بزرگی که انگار با آب رنگ وسطش را رنگ زده اند؛خیلی ساده و معمولی.

با این تفاوت که زنده است!وقتی آن را آوردیم،فقط سه تا برگ داشت؛اما الان شانزده هفده برگ دارد!

رشدش کند است.اما در این دوسال،آن قدر بزرگ شده است که یا باید گلدانش را عوض کنیم یا قلمه بزنیم یا آن یکی ساقه ی کوچک کنارش را برداریم!در حال رشد است!حرکت!تغییر!همین هم نشانه ی زنده بودنش است!و همین هم زیباست!

«هر چه بیشتر حرکت کنی،بیشتر نشانه ها را میبینی.»




برچسب ها :
بسم الله الرحمن الرحمیم ,  خداوند یکی است ,  گل ,  رشد گل ,  رشد زندگی ,  فرق کهنه با نو ,  زندگی نو و کهنه ,  گیاهان ,  گیاه ساده ,  انتخابات ,  صحنه ی انتخابات ,  انتخابات92 ,