مانده اند عالمیان و آدمیان کدامین لحظه را،لحظه ولادت تو بشمارند؟

کدامین روز را ،روز تولد تو نام بگذارند؟

تو کی در وجود آمدی که ورودت را و زمان آمدنت را جشن بگیرند؟

خورشید و ماه و ستارگان تا بدانجا که حافظه شان یاری می کند به تو سلام می گفته اند.سرخترین و بی محابا ترین لاله ها و آلاله ها،بی انتها ترین دشت ها،نام تو را هر پگاه فریاد می کرده اند.

بلبلان و قناریان هر چه یاد دارند،همیشه مدح تو می گفته اند.

گلهای محمدی همه با نام تو پر می گشوده اند.

قطرات باران،اندیشه حیات را وام از تو می گرفته اند.

شبنم ها هر چه به خاطر دارند ب تو درود می فرستادند.

پیش از تو را،کسی به یاد ندارد.

باری،مانده اند عالمیان و آدمیان که کدامین لحظه را لحظه ولادت تو بشمارند.

بدانگونه از تولد تو سخن باید گفت که هستی بر نیا شو بد و حیات بی قراری نکند.

هستی،طفیل امدن توست...

آری

چنین نبود که خداوند تو را برای هستی خلق کند...

 

ولادت حضرت صاحب الزمان عج مبارک

 

م- ک:«خدا کند تو بیایی




برچسب ها :
خداکند که تو بیایی و در بین همه ی ادمیان و عالمیان و جهان عدالت را بررقرار کنی ,  ولادت ,  خداوند رحمه للعالمین ,  شکوفه ها ,  شبنم ,  گیاهان ,  جانوران ,  موجودات هستی ,  زمین افرینش ها ,